za namową człowieka, który stał się jednym z głównych współautorów mojego obecnego charakteru postanowiłem spisać ostatecznie swoje odczucia które siedziały we mnie tak mniej więcej od godzin południowych ubiegłej niedzieli.

[łyk]

praca przy organizacji kolejnej edycji wzb, w wymiarze trochę innym niż w latach ubiegłych, dała mi olbrzymiego powera, spowodowała, że uwierzyłem, że można. cieszę się z tego, że chyba udało się zrobić coś dobrego dla tego miasta, i to nie jako taki czy inny polityk, a jako zwykły obywatel. oczywistą sprawą jest, że wszystko byłoby niczym gdyby nie zajebiści ludzie miałem przy sobie w tym bałaganie od momentu w którym dowiedzieliśmy się o powierzeniu nam organizacji mistrzostw kraju do ostatniego ‘ostatecznego debriefu’. efekt synergii był w tym miejscu widoczny bardziej, niż w jakiejkolwiek z mądrych, (para-)psychologicznych książek jego magnificencji promotora. jak kiedyś stwierdziłem, od kilku lat, przy większości okazji udowadniam coś sobie. nie inaczej było w tym przypadku, ale to tak na prawdę nieistotne. przez te kilka dni, mimo pieprzonej pogody, było magicznie, i kurwa, obiecuję że w następnym roku będzie jeszcze lepiej. zrobimy z eventu medialną sensację i wielki szum, ale oczywiście szczegółów zdradzić nie mogę. (btw. właśnie pomyślałem sobie, że prawdopodobnie jutro spełni się moje małe marzenie, i na stopro nie omieszkam się tym faktem pochwalić ;]

na napisach końcowych dziękuję poszczególnym osobom za (kolejność jakaś musiała być):

• m za wiatr w żaglach, uratowanie środy i cierpliwe spisywanie spadających markerów
• b za wzajemne podkręcanie się, miliardy telefonów, maili i pomysłów rzuconych w ostatnich chwilach oraz dynamiczną gestykulację podczas opowiadania rozmaitych historii
• j za to że jednak był, że swoim profesjonalizmem uratował nas od katastrofy, że wziął na siebie ogromną odpowiedzialność i że panował nad wszystkim
• r za te same kawały co zawsze, za ten sam pojebany humor co zawsze, za małego kleszcza i głęboką rozkminę w piątek
• m2 za pozostawanie na bieżąco na mailu, motywujące telefony i aktywność na fb
• m3 za krok naprzód w interesach i za pozostawienie dużej swobody w działaniu
• l za “no i kurwa co? i ja pierdole!” oraz niespotykaną intuicję w nowej sytuacji
• m4 za zrobienie czegoś tak naprawdę dla idei, za zrozumienie potrzeby niespania i poważne podejście do tematu przy jednoczesnym zachowaniu niepoważnego charakteru własnej osobowości

tym niewymienionym z litery i ewentualnie liczby też dziękuję, bo przecież wszyscy byli potrzebni tak samo. do następnych wzb…

megi, bartku, jacku, łówrze – bez was nie byłoby tych zawodów. więcej nie piszę, bo powiedzieliśmy sobie wszystko wczoraj.

za rok będzie jeszcze lepiej!

stay tuned!

w dosłownie dwóch dni powstała nowa wersja strony włocławskich zawodów balonowych, która daaaawno temu miała być ogólną stroną włocławskiej sekcji balonowej. z braku czasu i możliwości technicznych pomysł prowadzenia tej strony wspólnie upadł dość szybko. po kilku latach marazmu i wkurwiania się na ograniczoność podejścia statycznego postawiłem na nową tłustą jakość, i całkowicie nowy szablon został postawiony na pewnym bardzo fajnym silniku. w związku z tym strona mam nadzieję że na stronie będzie jakiś ruch nie tylko przy zamieszczaniu zaproszenia, formularza zgłoszeniowego i publikacji zdjęć i wyników, ale przez cały sezon – bo przecież nie jednymi włocławskimi zawodami balonowymi nasze teamy żyją.

projekt ten (w sensie balony) wymyśliłem sobie w sumie na siłę, bo niestety wszystko mi się pokończyło. przez własną głupotę straciłem zajebisty projekt, który miałby już zaakceptowaną grafikę. trzeba jednak zapierdalać do przodu. siadam więc do wiecznie odkładanego w bliżej niezdefiniowaną przyszłość portfolio, bo może warto się czymś już chwalić. fuck, w tej chwili dostałem zlecenie na nowy szablon strony gitarowej ;]

stwierdzam że chyba muszę mieć na głowie miliard rzeczy żeby normalnie funkcjonować, w innym razie nie chce mi się pracować. z jedną rzeczą zawsze się wyrobię (taa, jak chuj), a z miliardem trzeba sobie umiejętnie dobę przedłużać.

i jeszcze tego bloga cholernego trzeba poprawić, zrobić jak należy, bo ten emo layout średnio mi się podoba – jest z konieczności, bo stary się spierdolił. cóż, w końcu był stary, miał prawo – a naprawiać nie było już warto. to nawet śmieszne nie jest.

\dobra, zrzuciłem to z siebie. teraz to w zasadzie mogę już tylko wspominać zaczarowany mały tydzień na okupywanym przez niemieckich urlopowiczów polskim wybrzeżu. niestety, nie skończyłem jeszcze ze zdjęciami z wycieczki, dlatego dołączę je wkrótce. stay tuned ;]

ok, są zdjęcia. tylko cztery, bo jakoś reszta nieszczególnie nadawała się do publikacji…

po wielu latach zmieniło się coś, co przez większy okres tego czasu dość jednoznacznie i bezwzględnie determinowało sposób organizowania kolejnych dni. nie wiem na razie czy to dobrze czy źle, czy cieszę się bardzo, czy już słabiej niż na początku, czy zupełnie mniej jak myślałem że będę się cieszył w momentach największego zwątpienia w chęć pchania tego wózka ’studia na utp’ do przodu (ja wiem o co mi chodzi w tym zdaniu). tak czy inaczej nadszedł czas na zmiany. trzeba się rozejrzeć za normalną robotą, co znając potencjał tego miasta nie będzie takie proste. jeżeli faktycznie przez 3 miesiące nic nie znajdę to… boję się myśleć dalej.

chociaż to było nieomal 5 lat temu, to moment rozpoczęcia studiów pamiętam jakby to było wczoraj. pamiętam rozmowy przez telefon przed składaniem papierów, jak również ciężkie tematy poruszane w kuchni w pierwszych miesiącach mieszkania w antyskładu rezydencji. zresztą – wyliczanie wszystkich wspomnień wyniesionych ze studiów zajęło by mi baardzo dużo wirtualnego miejsca, a także realnego czasu. poza tym nikogo nie będę zanudzał – jeżeli ktoś dotarł do tego miejsca to pewnie nie może się już doczekać zakończenia tego wyciskacza łez. spokojnie, zbliżamy się ku końcowi (i to od samego początku).

wszystkim towarzyszom studenckiej doli i niedoli, a w szczególności pokalowi i adze, rychowi, czwartemu, wszystkim pozostałym członkom wtie-składu przesyłam podziękowania za te 5 wspólnych lat. i chuj w to że to oklepane, ale po prostu tak muszę. big up!

na totalne pożegnanie pozwolę sobie zacytować marudnego człowieka-z-brodą-bez-dredów “see you on the other side”.

pieprzonego tll jutro w moich rękach, mega-ognia na sonisphere, farta na obronie 28.06, dobrego melanżu na after, zajebistej pogody w wakacje, zajebistych imprez w strefie, mniej wkurwiania się, legalnej marihuany, zajebistych XIwzb, normalnego kraju, kolejnej płyty mety i gurala na jesieni, koncertu crowbar, reaktywacji isis, koncertu pantery w oryginalnym składzie, mnóstwo siana, cordao amarela na troca de corda 2011, białych conversów, alfy gta i prywatnej stacji benzynowej, mniej pierdolonych korków, lampy do canona, mniej kontuzji, autostrady wlc-pzn, [telefon], litrowego jacka danielsa i odzyskania pieniędzy od kutasów z sf bcc. i ogólnie żeby było fajnie.